Podsumowanie miesiąca – lipiec 2017

Podsumowanie miesiąca - lipiecCzas na Bałwochwalicy Jednej podsumowanie miesiąca!

Sierpień rozgościł się na dobre, dzień już znacznie krótszy, ciemność coraz wcześniej nas ogarnia (zauważyliście to?????????????), czas więc najwyższy na podsumowanie lipca, tego zachlapanego jak nigdy miesiąca!!! Deszcz robił sobie przerwy baaardzo krótkie. Trudno było nawet poczuć, że lato nadeszło i brnie… Nie wadziło to jednak oddawaniu się doznaniom estetycznym!!! Wręcz temu sprzyjało.

Wydarzenia:

Wydarzeń miało nie być, ale takie odejścia trzeba odnotować i zapamiętać:

  • Śmierć Julii Hartwig – jednej z ostatnich wielkich!!!
Książki:

Lipcowe plany obejmowały tylko dwie pozycje – powrót do klasyki polskiej i amerykańskiej. Odbyłam więc za sprawą Prusa podróż sentymentalną do Warszawy XIX wieku i na nowo zaznajomiłam się z tamtejszym światkiem, znów pokochałam Wokulskiego i szczerze mu współczułam. Pokochałam też tego łotra Gilberta z powieści Jamesa, a jego Isabel znów stała mi się baaardzo bliska. Lipic to był też czas wczorajszych nowości. Izraelski pisarz Dawid Grosman został laureatem Międzynarodowej Nagrody Bookera 2017 roku za powieść o tytule wiele obiecującym i z powodu tego tytułu sięgnęłam po tę publikację. Zaskoczyła mnie. Wciągnęła. Trzymała w napięciu od ostatnich zdań. No i powieść miesiąca – Wróżba – a może roku? Więcej o niej teraz słów nie będzie, bo wkrótce pojawi się osobna nota na temat tej szczególnej szwedzkiej powieści. A oto lista w kolejności alfabetycznej:

  • Lalka – Bolesław Prus.
  • Portret damy – Henry James.
  • Wchodzi koń do baru – Dawid Grosman.
  • Wróżba – Agneta Pleijel.

Wróżba MUST READ!!!

Serial:

Tak, tak!!! Tym razem nie film, bo filmu ani jednego w lipcu nie obejrzałam (choć już zasiadałam do Deszczowej piosenki, ale wyszło wieczorne słońce, więc szybko zmieniłam plany, by nie straszyć). Dlaczego? Z prostej przyczyny. Tak mnie wciągnął serial, że na żaden film nie miałam już ani czasu 😉 , ani ochoty. Z serialami jestem nieco na bakier, bo zawsze oglądam nie to, co wszyscy inni, a dwa w dodatku dziesięć lat po premierze! Poza tym nienawidzę tego rodzaju rozrywki!!! Bo nic bardziej nie pożera cennego czasu jak właśnie seriale! Przed z końcem zimy skończyłam oglądać ostatni sezon pewnego takiego, który skutki uboczne zaczęłam już odczuwać i postanowiłam, że wraz z nadejściem wiosny nie dam się wciągnąć w nic nowego!! Nawet jeśli starego!! I wiosnę przetrwałam. Nie złamałam się. Niestety, zachlapana letnia aura serialom sprzyjała i poddałam się. Bez reszty utonęłam. Cóż takiego mnie pochłonęło?

  • Downton Abbey

Wszyscy pewno dawno temu widzieli ten serial… No cóż, ja znów ignorantką byłam w tej kwestii i dopiero teraz rozsiadłam się przed ekranem, by dać się uwieść. I rzeczywiście poniosło mnie. W istocie jest to opowieść, która dotyka kwestii uniwersalnych, ale mnie tym razem wyjątkowo nie uniwersalizm pociągał, tylko przemiany, które zaszły w świecie i które w serialu znakomicie pokazano. Opowieść umieszczona jest w konkretnym czasie i konkretnej przestrzeni (arystokratyczna posiadłość na angielskiej prowincji na początku XX wieku) i mamy okazję obserwować jak stary wiktoriański porządek powoli odchodzi w przeszłości, jak zmienia się obyczajowość, mentalność, jak historia wpływa na losy poszczególnych ludzi. A to wszystko wśród wspaniałej scenografii, w pięknych kostiumach, z subtelnym humorem i dystansem. No i do tego barwni bohaterowie – z krwi i kości. Na marginesie dodam, że moja ulubienicą jest seniorka rodu – Violet Crawley, hrabina wdowa Grantham, w której postać wcieliła się Maggie Smith.

Jeśli ktoś serialu Downton Abbey jeszcze nie oglądał, to musi to nadrobić.

Muzyka:

Na lato najlepsza muzyka festiwalowa:

  • PJ Harvey

Daj się porwać tym dźwiękom!!!

Podsumowując – lipiec roku 2017 pozornie był pod psem, ale w istocie był to miesiąc pełen zachwytów, emocji, drgań. Dlatego polecam wszystko co powyżej, ze szczególnym wskazaniem oczywiście na PJ Harvej i Wróżbę, ale do tej powieści jak już wspomniałam jeszcze powrócę w jednej z najbliższych not, bo zasługuje ona na znacznie więcej uwagi.