„Saharyjskie dni” – Sanmao

„Saharyjskie dni” to autobiograficzna proza powstała w 1976 roku – po kilku latach spędzonych przez autorkę na pustyni. To rodzaj literatury podróżniczej; zbiór zabawnych i przejmujących historii, błysków, migawek, ilustracji, not, scen, anegdot, fragmentów z życia autorki; to relacja z tamtego czasu; zapis tamtych chwil.

„Saharyjskie dni” to też coś nadto. Mamy tu bowiem przekroczenie, zatarcie granicy, która rozdziela gatunki literackie. Poszczególne części – opowiadania – tworzą całość, która jest opowieścią intymną i zaangażowaną jednocześnie. Tu opowieść o codzienności życia z innym, o zderzeniu z innym, o współbyciu z innym staje się opowieścią o dalekim świecie w szerszej perspektywie, czyniąc z „Saharyjskich dni” literaturę zaangażowaną.

Opowieści saharyjskie są także autoportretem niezwyczajnej kobiety, „dziewczyny z pustyni” – spragnionej wiedzy, poznania, przygód, gotowej na każde ryzyko, stawiającej sobie wyzwania, niezwykle silnej, zdolnej znieść wszystko.

Czytaj więcej

„Broniewski. Miłość, wódka, polityka” – Mariusz Urbanek

To historia życia Władysława Broniewskiego – czołowego polskiego poety XX wieku i jednego z najbardziej kontrowersyjnych twórców tamtego czasu. Historia opowiedziana przez naczelnego biografa polskich jednostek zasłużonych w taki sposób, że czujemy się świadkami tamtych wydarzeń.

Broniewski, miłość, wódka, polityka – te cztery słowa z tytułu, będące tu punktem wyjścia opowieści, mówią wszystko o egzystencji autora wiersza „Bagnet na broń”. Relacje z kobietami, choroba alkoholowa i uwikłanie w politykę zdeterminowały życie poety. Sprawiły, że było ono wielce skomplikowane. Nie mieściło się w schematach i wymykało się jednoznacznym ocenom. Wszelkie zaś upraszczające sądy na ten temat mogły być tylko krzywdzące, bo zakłamujące prawdę.

Czytaj więcej

Opowieść o każdym. „Wróżba. Wspomnienia dziewczynki” – Agneta Pleijel

„Wróżba. Wspomnienia dziewczynki” Agnety Pleijel na polskim rynku ukazała się wczesną jesienią 2016 roku. Nie wiedziałam właściwie czego się spodziewać po tej opowieści, poza tym, że czegoś dobrego. Świadomie omijałam wszelkie recenzje, posiłkując się jedynie własnym doświadczeniem związanym z twórczością Pleijel, czyli lekturą wcześniejszej publikacji autorki. Powieść „Lord Nevermore” z roku 2003 czytałam z otwartymi ustami. Bezpośrednim tego powodem był jeden z jej bohaterów – Stanisław Ignacy Witkiewicz (powieść ta bazuje na biografii artysty), pośrednim zaś była z pewnością talent autorki. Przypuszczałam więc, że i „Wróżba” może być dobrą literaturą, mimo to pierwsze strony były dla mnie sporym zaskoczeniem.

Czytaj więcej

Dzień Przyjaźni – trafiła kosa na kamień

Niniejsza nota jest okolicznościowa. A jaka to okoliczność? Międzynarodowy Dzień Przyjaźni!!!

Będzie jednak nieco przewrotnie. Dotyczyć będzie ludzi, ale i książek oczywiście, inaczej przecież być nie może, ale w dość nietypowym ujęciu. Będzie o męskiej przyjaźń i tego, co ona ze sobą niesie.

Czytaj więcej

Prymat skrzypiec nad fortepianem i saksofonem. „Ku Klux Klan. Tu mieszka miłość” – Katarzyna Surmiak-Domańska

Reportaż rzadko gości w Bałwochwalnii. Co w cale nie znaczy, że nie jest ceniony. Faktem jednak jest, że BJ częściej delektuje się prawdą wyrażoną nie wprost, czytaj fikcją literacką, niż tą 1:1, gdyż bliskie jest jej myślenie, że „literatura to proces budowania wielkich, pięknych, dobrze uporządkowanych kłamstw, które mówią więcej prawdy niż dowolne zestawienie faktów […]”.

W Polsce ukazują się jednak reportaże tak istotne, że trudno o nich nie mówić. Ten, któremu niniejsza nota jest poświęcona do takich właśnie należy. I choć ukazał się w 2015 roku, to nie pozwala o sobie zapomnieć.

Sile oddziaływania owego reportażu z pewnością sprzyja moment historyczny, w którym się znaleźliśmy, w którym tkwimy.

Czytaj więcej